تبلیغات
دلدادگان - چهل توصیه اخلاقی از حضرت آیت الله سعادت پرور (ره)
کانال دلدادگان

به کانال دلدادگان بپیوندید
لینک ورود



بسم رب العرفا

چهل توصیه اخلاقی از حضرت آیت الله سعادت پرور (ره)

 

1- ای عزیزان من! خود را بشناسید كه شناختن خدا در خودشناسی است. كسی از این اندیشه (خداشناسی) زیان ندیده است.

 

2- كوشش بی جا برای دنیا مكنید كه به غیر روزی خود نتوانید رسید. غم و غصه دنیا را به خود راه ندهید كه زیان در این است.

 

3- از هواپرستی كناره گیرید تا همه چیز به شما داده شود و بدانید آن چه در هواپرستی می جویید در ترك هوا یافت می شود.

 

4- نفس را نباید زیاد در فشار گذاشت تا از فرمان سركشی كند؛ بلكه باید همه لذایذ را به طور اعتدال به او داد. در اولین قدم باید لذت شرك جلی و معصیت خدا را قطع كرد و به مرور زمان دست به امور دیگر زد.

 

5- در مقابل شیطان به واجبات و ترك معاصی بپردازید هنگامی كه قدرت معنوی تان افزوده شد به ترك مكروهات و انجام مستحبات بپردازید.

 

6- شخص غیر روحانی اگر هوا پرست شود یا اطاعت شیطان كند ضرر به خودش می رساند؛ ولی شخص روحانی ضررش به یك معنی به جامعه می رسد و لو این كه به معنی دیگر هوا پرستی ضررش به تمام عوالم - بشر و موجودات دیگر می رسد.

 

7- در عبادت مقید باشید به كیف آن نه كم.

 

8- در هر عمل عبادی كه انجام می دهید توجه داشته باشید چه می گویید و با چه كسی سخن می گویید.

 

9- عبادات ظاهری هر چند كه انسان را از كارهای ناشایسته باز می دارد. ولی اگر خلوص آنها زیاده گردد، تقرب زیادتر گردد و می تواند شما را به عبودیت رساند.

 

10- اخلاص در اعمال را در پیشانی هر عملی قرار دهید. اگر عمری بی خلوص اعمال خود را انجام دهید، مثل حیوانی هستید كه برای روغن كشی شب و روز دور خود بچرخد، اما راهی طی نكرده باشد.

 

11- باید بدانید این جهان جز خواب و خور و اعمال دیگر شبیه آنها بیش نیست، اما اگر از این خواب و خور نتیجه گیری كنید، به جایی می رسید كه ملائكه حیران شما گردند و عالم به فرمان شما آیند.

 

12- از افراط و تفریط در امور بپرهیزید. به قدری كه احتیاج به خواب دارید خواب بروید؛ نه بیداری زیاد بكشید كه از تمام امور شایسته اخروی و یا دنیوی بمانید و نه زیاد بخوابید كه از مهم باز مانید، بلكه بر طبق نظری كه خداوند به وسیله سفرایش معین فرموده عمل كنید.

 

13- در كسب علم و تحصیل علاوه بر امور گذشته باید به وظیفه اصلی آشنا باشید تا از علومی كه شما را فایده نمی بخشد، احتراز جویید.

 

14- رفقای خود را بشناسید، پس از آن رفاقت كنید. مبادا با غافلین رفاقت كنید كه شما را معین نیستند و از كار دنیا و آخرت هم شما را عائق و مانعند.

 

15- از رفتن به قبرستان مسلمانان در هر شهری كه هستید مضایقه ننمایید كه بهترین مذكر (تذكر دهنده) است.

 

16- با اهل دل، دنیادیده ها و پیرمر دها بسیار معاشرت كنید كه معین دنیا و آخرتند.

 

17- همیشه در فكر آن باشید وظیفه خود را انجام دهید، در هر لباسی، با هر كسی و در هر مقام، نه تملق كسی گویید و نه در فكر آن كه نسبت به خود از كسی تملق بشنوید. بشر را یك مردن است، در راه وظیفه باشد یا برخلاف وظیفه.

 

18- دل خود را محكم نگاه دارید و از جوانی در تمام جزئیات و امور خود این چنین باشید تا در پیری بتوانید چنین باشید.

 

19- از كوچكی این اندیشه را در سر داشته باشید كه تمام قدرت ها در كف عنایت حق است، هیچ كس نمی تواند اگر خدا نخواهد به من صدمه ای زند، من باید به وظیفه ام عمل كنم، و لو عالم با من دشمن شوند، اگر چنین شدید آن وقتی كه به مقام و ریاست رسیدید یا آن كه وظیفه بزرگی برای شما پیش آ مد از عمل باكی ندارید.

 

20- از مشورت امور در هر امری، از اهلش مضایقه نكنید.

 

21- در امر ازدواج آن قدری كه باید به فكر نجابت طرف باشید، به فكر جهات دیگر نباشید؛ چنانچه توانستید جمع بین نجابت و جهات دیگر بنمایید، چه بهتر و الا نجابت مقدم است.

 

22- استقامت و پایداری در امور را مركب هر امری قرار دهید، تا آن مركب به زیر پای شما است به منزل خواهید رسید و الا با پای لنگ در امور دنیوی و اخروی كجا توان به منزل رسید. هر چه امر و مقصد بزرگ تر و شریف تر باشد، استقامت در آن باید بیشتر باشد.

 

23- آن وقتی كه به امری از امور دنیوی و اخروی و معنوی موفق شدید، بدانید كه خداوند شما را موفق كرده، چون استقامت ورزیدید از خدا هم كمك می رسد و اگر استقامت نورزید ید گویا به خداوند عملاً گفته اید: این چیزی كه به ما داده ای نمی خواهیم.

 

24- در هر امری صبر و بردباری را پیشه خود قرار دهید، خداوند با صابرین است.

 

25- اگر می توانید در شبانه روز چند ساعتی یا لااقل پنج دقیقه را هم به فكر خود باشید، تا بر شما روشن شود چه كاره هستید، برای چه هستید، كجا می روید تا عمر به غفلت نگذرد.

 

26- محاسبه و مراقبه را در تمام اعمال و گفتار و كردارتان باید داشته باشید، نه سالی یك مرتبه، نه ماهی یك مرتبه؛ بلكه شبانه روزی یك مرتبه، اگر نگوییم ساعتی یك مرتبه محاسبه و هرآنی مراقبه لازم است.

 

27- همیشه پشتیبان حق و حقیقت باشید، آمر به معروف و ناهی از منكر باشید نه آن كه خود هم داخل و با گناهكاران باشید.

 

28- ای عزیزان من! عقل از بین نمی رود ولی حب جاه، مال، فرزند و سایر علایق در كنار گذاشتن عقل تأثیر بسزایی دارد.
29- در جوانی عوض آن كه به فكر معیشت پیری باشید به فكر خود باشید، ملكات و سرمایه های معنوی برای خود تهیه كنید تا در پیری از آن استفاده كنید.

 

30- ادب در زندگی را زینت هر عملی قرار دهید كه به عزت و سعادت دنیا و آخرت زندگی كنید.

 

31- در مقابل پدر و مادر مراعات ادب و احترام كنید، زیرا ایشان واسطه هستی و هر سعادتی كه نصیب شما شود، شده اند.

 

32- بالاخره روزی ما را از این تعلقات و آنچه كه بدان دل بسته ایم جدا می كنند و می برند و به تعبیر شاعر: «عمری است پرده بستیم بر دیده خدابین / عمر دگر بیاید این پرده ها دریدن» ما هر روز پرده ای روی پرده های غفلت قبلی می آوریم و مرتب وابستگی جدیدی به وابستگی های قبلی مان اضافه می كنیم. مال و مقام و چیزهای دیگر، هر كدام زنجیری است كه به روح مان می بندیم، آن وقت هنگامی كه ملك الموت می آید و می خواهد چیزهایی را كه ما 60 یا 70 سال برگردن بسته ایم در یك لحظه قطع كند، برای مان دشوار است. اجمالاً بهتر است نبندیم تا نخواهیم باز كنیم، یا آن طور وابسته نباشیم كه دل كندن مشكل باشد.


33- از همسرتان تشكر كنید هر چند غذایی كه پخته شور یا بد شده است. وقتی از غذا ابراز رضایت می كنید همسرتان خوشحال می شود و این باعث رشد و پیشرفت معنوی شما می شود. یك بار من در جوانی در خانه با خانواده بد اخلاقی كردم در عالم معنا به من گفتند: بیست سال ناله های تو بی اثر شد.


34- روزی كه در محضر مبارك یكی از این بزرگان بودیم در مورد لزوم روضه امام حسین(ع) تمثیل زیبایی داشتند، ایشان فرمودند: «موبدان زرتشتی به آتش اعتقاد دارند و هرگز اجازه نمی دهند آتش عبادتگاه شان خاموش شود، چه خوب است ما نیز نسبت به آتش درون مان نسبت به امام حسین(ع) و ائمه(علیهم السلام) همچون آنان اصرار بورزیم.» پیامبر(ص) می فرمایند: «در شهادت امام حسین(ع) حرارتی در دل های مومنین افروخته شده كه هرگز سرد نخواهد شد»، چه خوب است همیشه به امام حسین(ع) توسل داشته باشیم و گرمای عشق و محبت ایشان را همیشه در قلب های مان زنده و برافروخته نگاه داریم.

 

35- از علامه طباطبایی(ره) سوال كردم: «آیا امكان تشرف به محضر امام زمان(عج) وجود دارد و در صورت امكان چه اعمال و دستوراتی تشرف را حاصل می كند؟»
ایشان فرمودند: در این مورد، رعایت سه مطلب ضروری است:
- برای دیدار امام زمان(عج) باید بسیار باتقوا و پرهیزكار بود.
- باید محبت، عشق و معرفت فرد زیاد باشد. البته هرگز كسی نخواهد توانست به حدی معرفت كسب كند كه درخور امام زمان(عج) باشد، اما می توان در حد توان نسبت به این مسئله تلاش كرد.
- مداومت كردن بر یكی از زیارت های مشهور.
خود ایشان در این مورد زیارتی را كه با «سلام علی آل یاسین» آغاز می شود توصیه می فرمودند.


36- باید توجه بسیار به خوردن غذای حلال داشته باشیم. غذای حلال، اثرات مثبت بسیار در وجود فرد به جا می گذارد و لقمه غیرحلال، اثرات منفی بسیار با خود همراه دارد حتی از لقمه شبهه ناك باید پرهیز كرد، زیرا چنین لقمه ای نیز مانع و حجابی برای رسیدن به قرب الهی و زیارت مولا می گردد.

 

37- برای رسیدن به قرب الهی و حضور در محضر حضرت مهدی (عج) باید راه عارفان و عالمان را پیمود. در این بین، باید مراقب باشیم كه اسیر تصوف نشویم و بین راه عارفان و صوفیان تفكیك قائل شویم.
- عارفان به مرجعیت شیعه معتقدند اما صوفیان چنین اعتقادی ندارند.
- آنان به طریقت، شریعت و حقیقت تأكید دارند و یك فرد را صاحب طریقت می دانند؛ مثلاً می گویند بعد از امام رضا(ع) آقای فلانی نائب ایشان است، اما ما بعد از امام رضا(ع) امامان دیگر تا امام زمان(عج) را نائب می دانیم و در زمان غیبت امام زمان(عج) نیز نائبان و مراجع تقلید را جانشین ایشان می دانیم.
- ذكرها و وردهای این دو گروه نیز متفاوت است. اهل تصوف ذكرهای خاص خود را دارند، اما عارفان ذكرها و دعاهایی را می خوانند كه از جانب امامان معصوم(ع) صادر شده و مناجات هایی شناخته شده است.
- در محل عبادت دو گروه نیز تمایز هست. صوفیان در خانقاه عبادت می كنند و عارفان در مسجد؛ چنان كه حضرت محمد(ص) و امامان(علیهم السلام) نیز چنین بوده اند و جایگاه عبادت و حتی درس های شان نیز مسجد بوده است.
- داشتن اعتقاد، محبت و توجه به امام زمان(عج) وجه تمایز دیگر این دو گروه است. اهل عرفان همه توجه و اعتقادشان به سمت اوست و گویی جز او چیزی در قلب شان راه ندارد، اما اهل تصوف، صحبت و یادی از امام زمان(عج) نمی كنند و به ایشان اظهار ارادت خاصی ندارند، این مسئله با مدتی همنشینی با آنان آشكار می شود و همه اش از قطب خود یاد كرده و اظهار سرسپردگی به او را دارند.

 


38- با علمای عامل، مجالست خود را ترك نكنید كه اگر گفتار آنها شما را رهبر نشود، عمل شان شما را رهبری كند.

 


39- دنیا جای پایداری نیست، گذرگاهی است به قدر رفع احتیاج، دل به این گذرگاه نبندید.

 


40- عدم ارتكاب به گناه داشته باشیم. اگر فردی خود را ملزم به انجام دستوراتی كند، ذكرهایی بگوید و چله ای هم بگیرد، اما خود را از گناه دور نكند و پرهیزكار نباشد، به خواسته خود نخواهد رسید. همنشین و دوست ما باید هم فكر و هم عقیده ما و نیك اندیش و درستكار باشد.




طبقه بندی: ..:::عرفا،  آیت الله سعادت پرور(ره)، 
ارسال توسط سید حسن محفوظی موسوی
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
ختم صلوات
طرح ختم صلوات به نیت سلامتی و ظهور آقا امام الزمان(عج)






صفحات جانبی
پیوند های روزانه
هفته نامه

مستند حدیث سرو
امکانات وبلاگ
حدیث موضوعی _______________ آیه قرآن

قالب وبلاگ